Mən qəlbimə daş basaram dözərəm

Unut məni, bacardıqca, unut sən!

Düşünmə ki, daha səni gəzərəm

Unut məni, bacardıqca, unut sən! 

Axtarsam da tapmamışam

Yenə səni axtariram

Muradıma çatmamışam

Yenə səni axtarıram

Keçmişimdən bir xatirə rəsmin keçdi əllərimə

Vurulmuşdum elə onda, bu boylanan baxışına.

Elə ondan eşq əlindən Məcnun kimi divanəydim

Məst olmuşdum baxışından çaxan şimşək çaxışına

Peşmanam keçmişə indi özüm də,

Tükənir getdikcə daha dözüm də

Xaric vurur dilimdə hər sözüm də

Sözümdən sözünə şikayətim var

Bir gedişlə həyatımın sevincini kədər etdi

Dilimdəki hər sözümü, hər kəlməmi qəhər etdi

Düşüncəmi, fikirimi, xəyalımı zəhər etdi

Getmə dedim, yalvardım məni buraxma deyə,

Getsən sevmək arzumu talan edə bilərsən

Məni tərk etmə belə. Qəlbimin eşq evini

Bircə anda uçurub viran edə bilərsən 

Ürəyimdə bir kədər, gözlərimdə intizar,

Dilimdə söz titrəyir, sənsiz ölə bilmirəm

Can borcumun sahibi kəsib başım üstünü

Əzrayıl can istəyir, sənsiz ölə bilmirəm.

Hər şeydən qəribəm mən...

Bircə, ruhum cismimlə doğmalaşıb dolaşır,

Küsüb məndən taleyim, qəlbim yanır, alışır,

Urək yenə özumlə səssiz-səssiz danışır...

Hər şeydən qəribəm mən

Haminiza uz tuturam... 

Bu hala gələndə (o hali özünüz başa düşürsünüz mutlaka) kimə üz tutacağını bilməyənlər kimi hamınıza üz tuturam... Dəstək olun mənə... həm yaşamaq, həm yaratmaq, həm sevməyi yenidən öyrənmək (bəlkə də...), həm də... daha nələr, nələr üçün. Ümidim Sizədi... Unutmayın QƏRİB könülləri sevindirmək savabdır...

Heç bilməzdim bir gün səni itirərəm...

Heç ağlımdan bircə an da keçməzdi ki,

Yenə mənə bir od kimi,

Daha ancaq - bir ayrılıq, bir də əzab saçacaqsan

Xəyalların çıxar boşa

Görsən sevənləri qoşa

Sən qəhərdən coşa-coşa

Yanındayam sanacaqsan

Özün peşman olacaqsan